Γιατί ο κόσμος μισεί τόσο πολύ την Τρόικα εσωτερικού (ΝΔ-Ποτάμι-ΠΑΣΟΚ-ΜΜΕ)*

… που λέει «ΝΑΙ σε ΟΛΑ»:

(Με τον τρόπο του Άρη Αλεξανδρή «Γιατί ο κόσμος αγαπάει τόσο πολύ τη Ζωή Κωνσταντοπούλου;»)

(*) Στην τρόικα εσωτερικού συμπεριλαμβάνεται πλέον ο Τσίπρας και όλοι οι μνημονιακοί Συριζαίοι

Γιατί οι «ΝΑΙ σε ΟΛΑ» λένε στους Γερμανούς (και στους υπόλοιπους Βορειοευρωπαίους) αυτό ακριβώς που θέλουν να ακούσουν, χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα τις κατάλληλα στομφώδεις και επιστημονικοφανείς διατυπώσεις που απαιτούνται για να ψαρώσουν οι αμαθείς και χειραγωγήσιμοι Έλληνες. Οι Ευρωπαίοι έχουν ανάγκη να ακούσουν από ελληνικά στόματα πως για την κατάσταση στην Ελλάδα φταίνε μόνο οι τεμπέληδες Έλληνες. Άρα διαμορφώνουν τη ρητορική τους με άξονα την πλήρη άφεση αμαρτιών στην πολιτική που εφάρμοσε η τρόικα 5,5 χρόνια (αλλά και αυτή που εφάρμοσε παλαιότερα η ΕΕ σε αγαστή συνεργασία με την πασοκαρία του Σημίτη-ΝΔ), εντάσσοντας μάλιστα σ’ αυτήν γλωσσικά πυροτεχνήματα, εύπλαστες ακαδημαϊκές αοριστίες και δικολαβίστικες τεχνικές, ώστε να ενοχοποιούν ταυτόχρονα τους αφελείς Έλληνες.

Γιατί οι «ΝΑΙ σε ΟΛΑ» πουλάνε τον εαυτό τους ως το απόλυτο εργαλείο κάθαρσης της πολιτικής σκηνής από τη νοσηρή παλαιοκομματική της παράδοση (παρότι οι καταβολές των ίδιων τυγχάνουν άκρως παλαιοκομματικές), επενδύοντας με αποτελεσματικό θράσος στην απέχθεια του κόσμου για τις περασμένες κυβερνήσεις. Εξ αντιδιαστολής, λοιπόν, νέοι πολιτικοί, π.χ. πολλά μέλη του Ποταμιού, εισπράττουν εύσημα απλώς επειδή, ως νέοι στην πολική, ισχυρίζονται αυθαίρετα ότι διαφέρουν από τους αποδεδειγμένα κακούς πολιτικούς του παρελθόντος. Κάνουν μπίζνα πάνω σε ένα κακό προηγούμενο και χρησιμοποιούν το λευκό τους (;) μητρώο ως παράσημο και εγγύηση, ενώ αυτό συνιστά μια απλή ένδειξη της απειρίας τους. Ο Σταύρος Θεοδωράκης για παράδειγμα, προτάσσει ο εμμονικά το πρόσωπό του ως το πιο τρανό παράδειγμα φρέσκιας πολιτικής πνοής, και αναδεικνύεται ως θεότητα μέσα από μια άνιση σύγκριση μεταξύ κακής παλαιότητας και καλής νεότητας, την οποία (σύγκριση) στήνει με τέτοιο τρόπο ώστε να φαίνεται πως ο ίδιος εκπροσωπεί το καλό και οι εχθροί του το κακό. Δεν προτείνει ποτέ κάτι συγκεκριμένο και ουσιαστικό, με λίγα λόγια, απλώς επισημαίνει ότι όλοι οι άλλοι είναι κακοί, πράγμα που καθιστά αυτόν προτιμητέο.

Κατασκευάζουν οι «ΝΑΙ σε ΟΛΑ» εχθρούς (Βαρουφάκη, Κωνσταντοπούλου, …) χρησιμοποιώντας ως πρώτες ύλες την λαϊκή αγανάκτηση και τους εύκολους στόχους. Αποποιούνται κάθε ευθύνη για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον – ούτως ή άλλως για την χρεοκοπία της χώρας δεν ευθύνεται κανείς ούτε αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους όσοι από αυτούς κυβέρνησαν -, ρίχνουν το φταίξιμο εξολοκλήρου έντεχνα στον ελληνικό λαό, και του αποδίδουν όλα τα προβλήματα που δημιούργησε η εγκληματική πολιτική ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Για όλα τα κακά του σήμερα ευθύνεται ο λαός που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ- και όχι οι παλιές κυβερνήσεις ή οι νταβανζήδες των ΜΜΕ ή οι Ευρωπαίοι εταίροι που στήριξαν την διαπλοκή, – η στρατηγική των «ΝΑΙ σε ΟΛΑ» πάντα βασίζεται στο να κατακεραυνώνει το προφανές, να διογκώνει προβλήματα συνωμοσιολογώντας, να στοχοποιεί τους απλούς πολίτες, και ενεργοποιώντας τους κοινωνικούς αυτοματισμούς που καθοδηγούνται από τα κατώτερά ένστικτα της μάζας. Όπως ο κάνει ο Θέμος Αναστασιάδης στις εφημερίδες του. Σε μια εποχή που ο κόσμος έχει ανάγκη από λύσεις, οι «ΝΑΙ σε ΟΛΑ» υποδαυλίζουν την περιρρέουσα υστερία και κάνουν ό,τι μπορεί για να απαλλάξει τους ψηφοφόρους τους από τη διαδικασία της σκέψης. Αντί για πραγματιστικές λύσεις, προσφέρουν τις αποτυχημένες λύσεις των Μνημονίων, “ευκαιρίες” που στόχο έχουν τα λαϊκά στρώματα, τυποποιημένες επιλογές που δεν απαιτούν ιδιαίτερη σκέψη και κόπο, αλλά εγγυώνται μπόλικη εκτόνωση της επιθετικότητας των Βορειοευρωπαίων.

Γιατί οι «ΝΑΙ σε ΟΛΑ» θεωρούν τους εαυτούς τους είναι πανέξυπνους, μορφωμένους, ετοιμόλογους, ευγενέστατους και διαλλακτικούς –χαρακτηριστικά που οι Ευρωπαίοι βρίσκουν πάντα ακαταμάχητα και συναρπαστικά όταν δεν στρέφονται εναντίον τους (αλλά τα κατακρίνουν όταν σταματούν να δουλεύουν προς όφελός του και να τους χαϊδεύουν τ’ αφτιά). Οι «ΝΑΙ σε ΟΛΑ» είναι κάτι σαν τον πανούργο κι αδίστακτο φίλο που κάθε Ευρωλάγνος θέλει να έχει δίπλα του για να τον ξελασπώνει, σε όποιο σφάλμα κι αν έχει υποπέσει. Θεωρούν ότι είναι η «Φωνή της Λογικής», μια κυριλέ και στιλιζαρισμένη τζάμπα μαγκιά που προκαλεί δέος σε όσους δεν πέρασαν την πολιτική τους εφηβεία ακόμη.

Γιατί εφόσον οι «ΝΑΙ σε ΟΛΑ» αντιμετωπίζουν τον λαό όπως τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, δεν έχουν αυθεντική πολιτική οντότητα, ο ρόλος τους εξαντλείται στο να αντικατοπτρίζει με τους πλέον ευνοϊκούς όρους τα συμφέροντα της διαπλοκής. Η διαρκής και ανενδοίαστη προπαγάνδα έχει πείσει την ηγεσία της Ευρωζώνης ότι οι «ΝΑΙ σε ΟΛΑ» αποτελούν γνήσια τέκνα τους, εκχωρώντας τους το δικαίωμα να μιλάνε εξ ονόματός τους. Συνεπώς, τίποτα απ’ όσα λένε οι «ΝΑΙ σε ΟΛΑ» δεν μπορούν να είναι λάθος, κάθε ισχυρισμός τους είναι απαραιτήτως σωστός, αφού οι «ΝΑΙ σε ΟΛΑ» είναι η καρδιά και η φωνή της Ευρώπης. Συνεπαγωγικά, όποιος διαφωνεί τους «ΝΑΙ σε ΟΛΑ» είναι και εχθρός της Ευρώπης, άρα και της Ελλάδας.

Γιατί οι «ΝΑΙ σε ΟΛΑ» δεν ζητάνε τίποτα δυσάρεστο από το πολιτικό κατεστημένο και την διαπλοκή (ευρωπαϊκή και ελληνική) την οποία υπερασπίζονται. Δεν αναζητούν την αλλαγή, θέλουν να πέσουν όλα τα βάρη στο λαό. Η μοναδική απαίτηση που έχουν από την διαπλοκή (ευρωπαϊκή και ελληνική), είναι να συνεχίσει να διαμαρτύρεται και να υστεριάζει κυνηγώντας μάγισσες (Κωνσταντοπούλου, Βαρουφάκης, «συμμορία της δραχμής» …) γιατί αυτή ακριβώς η νοοτροπία εγγυάται την πολιτική τους επιβίωση.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s