Δικαιοσύνη

Θυμ

Σκυλί που πενθεί το μικρό του αφεντικό. Λάδι σε καμβά του A. Archer
Σκυλί που πενθεί το μικρό του αφεντικό. Λάδι σε καμβά του A. Archer

Χθες είχαμε τρία θύματα. Το ένα ήταν ένα δεκατριάχρονο κοριτσάκι που έχασε τη ζωή του επειδή η μητέρα του δεν είχε αρκετά χρήματα για να πληρώσει το ρεύμα. Το δεύτερο ήταν η μητέρα του που στην προσπάθεια να προσφέρει τα στοιχειώδη σκότωσε κατά λάθος το παιδί της. Το τρίτο ήταν το ελληνικό κράτος.
Γράφουμε πολλά για την κατάλυση του Συντάγματος, για τα προεδρικά διατάγματα και την επιδεικτική παραβίαση του Νόμου, αλλά τι μπορείς να πεις για την αναλγησία ενός κρατικού μηχανισμού που συλλαμβάνει τη μητέρα που έχασε μόλις το παιδί της, επειδή δεν είχε νόμιμα χαρτιά παραμονής;

Τα κυβερνητικά συνεταιράκια ζητάνε από το ΣτΕ να επιτρέψει νόμους που αντίκεινται στο γράμμα και το πνεύμα του Συντάγματος και της δικαιοσύνης με τη δικαιολογία της έκτακτης ανάγκης, αλλά όταν πρόκειται για τη «νομιμότητα» δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους.

Κι αν το Σύνταγμα γράφει στις πρώτες του γραμμές ότι το κράτος οφείλει να προσφέρει τα ελάχιστα κοινωνικά αγαθά, κι αν ακόμα το ανώτατο δικαστήριο της χώρας έχει συμπεριλάβει την παροχή ρεύματος σ’ αυτά, η κοινωνία μας θεωρεί φυσιολογικό να σου κόβουν το ρεύμα όταν δεν έχεις να το πληρώσεις.

Ο θάνατος του μικρού κοριτσιού δεν είναι καν είδηση. Έρχεται να προστεθεί στους δύο νεκρούς φοιτητές της Λάρισας που δεν είχαν να πληρώσουν πετρέλαιο και άναψαν αυτοσχέδιο μαγκάλι, στο παιδί που σκοτώθηκε όταν έπεσε (;) έξω απ’ το τρόλεϊ επειδή δεν είχε πληρώσει εισιτήριο, στους εκατοντάδες μετανάστες που πνίγονται κάθε χρόνο προσπαθώντας να ξεκινήσουν μια νέα ζωή και στους χιλιάδες που αυτοκτόνησαν στα χρόνια της κρίσης.

Σε ένα άλλο παράλληλο σύμπαν η κηδεία της δεκατριάχρονης μετανάστριας θα μετατρεπόταν σε μεγαλειώδες συλλαλητήριο ενάντια σ’ αυτούς που διοικούν διά πυρός και σιδήρου. Σε έναν άλλο χρόνο η ελευθερία θα ήταν σύνθημα και απαίτηση. Στο εδώ και τώρα η Ελευθερία είναι μια φίλη μας που γιορτάζει στις 15 Δεκεμβρίου.

Δεν ξέρω αν το «δόγμα του σοκ» λειτουργεί με αυτό τον τρόπο. Αν δηλαδή έχει στηθεί έτσι ώστε ο κόσμος σοκαρισμένος από το ασύμμετρο χτύπημα να παραμένει άλαλος μπροστά στην ύψιστη αδικία. Ένας φίλος μου πάντως που δεν ζει πια έλεγε ότι δεν φτάνει να σοκαριστείς από το σοκ αν δεν μπορείς να θυμώσεις κι από το θυμ.
Κώστας Εφήμερος
http://www.thepressproject.gr/article/52339 via http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/2013/12/blog-post_8026.html

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s