Τάδε έφη Τζήμερος

aggeliaΣχετικά με αγγελία ξενοδοχείου που προσφέρει τροφή και στέγη με αντάλλαγμα εθελοντική εργασία γράφει ο Θάνος Τζήμερος στο facebook:

ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ ΤΟ ΘΕΡΜΟΜΕΤΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ!
Έχει μαλλιάσει το στόμα μου να λέω ότι στην αγορά υπάρχουν όλες οι αμοιβές. Ακόμα και την καλή εποχή υπήρχαν εργαζόμενοι (παράνομοι μετανάστες) που δούλευαν (παρανόμως φυσικά) με αμοιβή τροφή και στέγη. Όταν κάποιος έρχεται λαθραία, μετά απο μύριες ταλαιπωρίες στην Ελλάδα, από μια χώρα που λιμοκτονούν ή σκοτώνονται στον πόλεμο και αντιμετωπίζει τον κίνδυνο της σύλληψης και της απέλασης, παρακαλάει να βρει τροφή και στέγη. Όταν τη βρει τού φαίνεται παράδεισος.
Στην αγορά υπάρχουν δύο πλευρές. Αυτός που προσφέρει εργασία και αυτός που τη δέχεται ή την απορρίπτει. Κανένας δεν γεννήθηκε με τη στάμπα “εργοδότης” ή “υπάλληλος”. Αν θες μπορείς να γίνεις είτε το ένα είτε το άλλο.
Υπήρξε λοιπόν προχθές κάποια αγγελία ενός ξενοδόχου ο οποίος προσφέρει τροφή και στέγη με αντάλλαγμα “εθελοντική εργασία”. Την ονομάζει εθελοντική για να μην τον κυνηγήσει το ΙΚΑ. Στην πραγματικότητα όλες οι εργασίες εθελοντικές ή ακριβέστερα εθελούσιες είναι. Δεν δουλεύει κανένας με την απειλή του όπλου.Το ότι έφτασε αυτή η αγγελία να γραφτεί έτσι όπως γράφτηκε δείχνει ότι τα σκουπίδια που κρύβαμε κάτω απ΄το χαλί παράγιναν πολλά για να μη φαίνονται. Ο συγκεκριμένος ξενοδόχος προφανώς ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να πληρώσει τίποτε περισσότερο από τροφή και στέγη. Δεν μπορεί να πληρώσει μισθούς, δώρα, εργοδοτικές εισφορές, φόρο μισθωτών υπηρεσιών όταν δεν ξέρει αν θα νοικιάσει τα δωμάτια ή θα τα κοιτάει κλειστά. Αν υπάρχει κάποιος πεινασμένος και άστεγος ο οποίος δέχεται να εργαστεί με αντάλλαγμα φαγητό και ύπνο, γιατί το κράτος πρέπει να εμποδίσει την συμφωνία αυτών των δύο; Αν τους εμποδίσει, ο ένας θα συνεχίσει να είναι πεινασμένος και άστεγος και ο άλλος δεν θα έχει ένα χέρι βοήθειας στα ενοικιαζόμενα και θα το κλείσει το μαγαζί. Είναι καλύτερο αυτό για την οικονομία; Είναι πιο ανθρωπιστικό;
Όταν κατέρρευσε το σοβιετικό καθεστώς και οι άνθρωποι λιμοκτονούσαν, σε κάποιες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες επιτράπηκε να ασκείς οικονομική δραστηριότητα μικρού μεγέθους χωρίς χαρτιά. Σου λέει, εδώ πεθαίνει ο άλλος στην πείνα. Κάνε ό,τι μπορείς για να ζήσεις. Προέχει να ζήσεις. Άσε την άδεια έναρξης επαγγέλματος, το ΑΦΜ και το μητρώο. Κάνε μια δουλίτσα μαύρη, να βγάλεις ένα κομμάτι ψωμί κι όταν ορθοποδήσει η οικονομία το ξαναβλέπουμε. Νομίζετε ότι είμαστε σε καλύτερη κατάσταση με διαλυμένη την παραγωγική μας βάση; Αλλά εδώ προτιμάμε να το παίζουμε ανθρωπιστές στα χαρτιά και ανάλγητοι στη ζωή.

Έτσι μίλησε ο Τζήμερος. Σε ένα μόνο σημείο θα διαφωνήσουμε, εκεί που ισχυρίζεται ότι: “δεν δουλεύει κανένας με την απειλή του όπλου“. Δεν έχεις δίκιο αγαπητέ Τζήμερε. Δουλεύει και δουλεύει αποδοτικότερα!

Δεν είναι προτιμότερο ο εργοδότης να ρίχνει μερικές κλωτσιές και σφαλιάρες στον εργαζόμενο ώστε να δουλεύει όλο το 24ωρο και να μη ζητάει κάθε μέρα φαγητό, από το να κλείσει το ξενοδοχείο και να πεθάνουν από την πείνα και οι δύο;

Και μην ακούσω να διαμαρτύρονται κάποιοι ανθρωπιστές ότι το να δέρνεις τους εργαζόμενους είναι βαρβαρότητα. Το ζητούμενο είναι η ανάκαμψη της οικονομίας. Άσε που αφού “κανένας δεν γεννήθηκε με τη στάμπα εργοδότης ή υπάλληλος” και αν θες μπορείς να γίνεις είτε το ένα είτε το άλλο”, οι ρόλοι θα εναλλάσσονται και στο μέλλον ο εργαζόμενος (που έτρωγε το ξύλο) θα μπορούσε να γίνει εργοδότης και ο εργοδότης (που έριχνε το ξύλο) εργαζόμενος.

Άντε, φάε τώρα και καμιά σφαλιάρα, για “να βγάλεις ένα κομμάτι ψωμί κι όταν ορθοποδήσει η οικονομία το ξαναβλέπουμε”. Έτσι θα έρθει η ανάπτυξη.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s