Αύγουστος…

Τι λέω όμως… Η τηλεόραση πίσω μου μιλάει για δεκάδες νεκρούς στην Αίγυπτο από τα πυρά του στρατού που θέλει να διατηρήσει τη χώρα στη “δύση”, αδιαφορώντας αν ο λαός επέλεξε την Μουσουλμανική Αδελφότητα. Τι είπατε; Αν συμφωνώ; Πάτε καλά; Καμία “αδελφότητα”, μουσουλμανική, χριστιανική, βουδιστική, ή ότι δεν μου λέει τίποτα αλλά, απ’ την άλλη πλευρά, αυτό επέλεξε η πλειοψηφία και, αν οι στραταίοι και οι αφανείς και εμφανείς συνεργάτες τους δεν συμφωνούν να πάνε να κουρεύονται. Παρακολουθώντας τις σκηνές δεν μπορώ να σταματήσω να σκέπτομαι ότι, έτσι που πάνε τα πράγματα, τα ίδια θα ζήσουμε σύντομα και στην Ελλάδα. Τι είναι αυτό που θα εμποδίσει το 1 εκατομμύριο πιστών του Ισλάμ που μένουν εδώ να κινηθούν εναντίον  των πιστών του Χριστιανισμού και να μη μείνει τίποτα όρθιο; Η θρησκεία θα είναι η δικαιολογία για την ανάφλεξη. Η αιτία είναι αυτά που συμβαίνουν με την αποκαλούμενη οικονομία της χώρας. Με 1, 5 εκατομμύριο ανέργους, με απειλές απ’ το εξωτερικό, με την  απότομη μετάβαση από την κοινωνία των “μερσεντέ” σ’ εκείνη της ανέχειας ή της κυριαρχίας των οικονομικών καρχαριών ο λαός έφτασε στο σημείο να μη ξέρει πλέον τι του γίνεται και τι τον περιμένει. Ακούω κάποιο κυβερνητικό κουστούμι να μιλάει για “ανάπτυξη” και καγχάζω μια και, οι ευκαιρίες (και τα τρένα) πέρασαν. Όταν, πριν 3-4 δεκαετίες έγραφα τι πρόκειται να συμβεί αν η Ελληνίτσα συνεχίσει να ζει το (χαζοχαρούμενο) όνειρο της τα νομιστεράκια της Ισχυρής Ελλάδας με έλεγαν “γκρινιάρη” που “επαναλαμβάνεται”, λέει “τα ίδια και τα ίδια” και δεν βλέπει το καραμανλικό, σημιτικό και, θεέ, το …παπανδρεϊκό μεγαλείο. Σιγά-σιγά οι πόρτες έκλεισαν, οι ευκαιρίες χάθηκαν και, όλα όσα έκανα ήταν αποτέλεσμα μόνο 40ώρων 24ώρων εργασίας. Στο τέλος τα έχασα όλα και, το μόνο που απόμεινε είναι το σπίτι στα Μεσόγεια και ο άνεμος που δε λέει να σταματήσει. Προσπαθώ να ξαναρχίσω αλλά είναι δύσκολο μια και, αποκλείεται να παίξω πάλι το ρόλο του “επιχειρηματία” στον οποίο τόσο άδοξα απέτυχα(;). Δύναμη και διάθεση έχω ίσως περισσότερο από κάθε προηγούμενη φορά αλλά, δεν μπορώ να αναλάβω την (οικονομική) ευθύνη ανθρώπων καλών κι’ αγαθών. Με τον άνεμο να φυσάει δυνατά και την ησυχία πριν την καταιγίδα να τον ανταγωνίζεται σε βουβό θόρυβο σκέπτομαι πως, καλά θα ήταν να μαμήσουμε τους κ*λους  που μ@μησαν τη χώρα αλλά… Δε με λένε μιστοτάκη, τσαμαρά, παπάντριου ή ντοραμπάκ για να αναλάβω κάποιο …υπουργείο! Μέσα στον θόρυβο των καψουροτράγουδων και του αέρα ακόμα ρε παιδάκι μου σκέπτομαι πως πρέπει να να υπάρχουν 500-600.000 συμπατριώτες που θα ήθελαν να υπηρετήσουν στον Στρατό της Σωτηρίας -απ’ τα αρσενικά και θηλυκά μηδενικά που πρώτα γονάτισαν και τώρα θέλουν να “αναπτύξουν” την Ελλάδα πουλώντας την ΕΥΔΑΠ οι μαμιόληδες….
http://kavvathas.com/2013/08/17/%CE%B1%CF%8D%CE%B3%CE%BF%CF%85%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82/

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s