Ρουσφέτια και κουμπαριές

Από τον ΒΑΓΓΕΛΗ ΔΕΛΗΠΕΤΡΟ

Ευτυχώς που υπάρχει ο Κυριάκος Μητσοτάκης! Και ευτυχώς που τον έστειλε ο Σαμαράς στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης για να βάλει στο κάδρο των αντιλαϊκών μέτρων την πασίγνωστη πολιτική οικογένεια. Γιατί μόνο αυτός μπορεί να τα λέει έτσι που να σκάει ένα χαμόγελο στα χείλη μας αυτές τις δύσκολες μέρες.

Οι κυβερνήσεις -όπως δήλωσε ο γόνος της οικογένειας στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης»- χρησιμοποιούσαν τα υπουργεία τάζοντας θέσεις στο Δημόσιο, αλλά, από τη στιγμή που δεν υπάρχουν κονδύλια, το μοντέλο αυτό δεν μπορεί να στηριχθεί και δεν υπάρχει άλλη λύση από το να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα!

Τι ωραία που τα έχουν στο μυαλό τους τα πράγματα οι πολιτικοί, ιδίως εάν είναι γόνοι. Οι κυβερνήσεις, λέει, και ξεμπερδεύει. Ετσι, γενικά και αόριστα, οι κυβερνήσεις. Οι κυβερνήσεις δηλαδή του πατέρα του, οι κυβερνήσεις στις οποίες συμμετείχε σε πρωτοκλασάτες θέσεις η αδελφή του, οι κυβερνήσεις με τις ιδέες και τη σημαία των οποίων και ο ίδιος εξελέγη. Αλλά αυτό δεν το λέει. Ετσι όμως, με μισές αλήθειες και ψέματα, πορεύονται οι πολιτικοί και κάπως έτσι τα μέλη οικογενειών προστατεύουν την ιστορία και τις πρακτικές τής φαμίλιας.

Rousfeti, που έγραψαν και οι «Τάιμς». Και κουμπαριές, όπως λέμε συχνά στην Ελλάδα. Αλλά αυτό το άτιμο το ρουσφέτι από τις εφημερίδες το έμαθε ο πολιτικός μας; Και για τα ρουσφέτια και τις κουμπαριές, αυτός ο νέος στις καρέκλες του υπουργικού συμβουλίου δεν έχει ακούσει τίποτε; Πώς μπορεί να θεωρεί ότι είναι άμοιρος ευθυνών; Ναι, σε κάθε περίπτωση, ακόμη και στις επιβαρημένες, οικογενειακή ευθύνη δεν υπάρχει, αλλά η στοιχειώδης γνώση προσώπων και καταστάσεων που ταλάνισαν τη νεοελληνική ιστορία είναι βασική υποχρέωση όλων μας, πολύ περισσότερο των πολιτικών.

Αλλά των πολιτικών το αυτί δεν ιδρώνει. Γι’ αυτό και οι πολιτικοί σαν τον κ. Μητσοτάκη μπορούν να ισχυρίζονται στις συνεντεύξεις τους ότι όλα, κινητικότητα, διαθεσιμότητα, απολύσεις, γίνονται για λόγους δικαιοσύνης! Ή, όπως ακριβώς το διατύπωσε στους «Τάιμς», γιατί «ο ιδιωτικός τομέας επιβαρύνθηκε με 1,3 εκατ. ανέργους από το ξέσπασμα της κρίσης και ο δημόσιος τομέας ουσιαστικά με μηδέν». Με μια ποδοσφαιρική δηλαδή λογική, τώρα πρέπει, γιατί έτσι λένε οι Μητσοτάκηδες και οι συνοδοιπόροι τους, να πληρώσουν και οι «άλλοι», με τη συνολική «επιβάρυνση» -άλλη μια λέξη που επιτηδείως χρησιμοποιούν οι νεοφιλελεύθεροι- να φτάνει τουλάχιστον το 1,4 εκατ.

Το πώς θα σταματήσει η… επιβάρυνση, το πώς θα βρουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι δουλειά, το πού πάει η χώρα, με ποιο σχέδιο, ποια τακτική και ποια στρατηγική, αυτό, ολοφάνερα, δεν απασχολεί όσους κολλάνε ένσημα στην πολιτική. Ιδίως όσους μπήκαν σε αυτό το επάγγελμα με ρουσφέτι, ή μάλλον πατώντας πάνω στα ρουσφέτια που τώρα καμώνονται ότι αγνοούν.
http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=379011

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s