Οι άνθρωποι σαλεύουν

Της Μαρίας Κατσουνάκη

Ολο και πιο συχνά συναντά κανείς στον δρόμο και -κυρίως- στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς αποκλίνουσες συμπεριφορές. Αγένεια, επιθετικότητα και εντάσεις υπήρχαν ανέκαθεν. Εχει αυξηθεί όμως ο αριθμός εκείνων που παραμιλάνε, που ζουν αποκομμένοι σε έναν δικό τους κόσμο, που δεν επικοινωνούν με το περιβάλλον.

papadimos_simitis-300x235Η ψυχική υγεία του πληθυσμού στην Αθήνα, που βιώνει σε πύκνωση τα προβλήματα της κρίσης, συγκεντρώνοντας το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας (29% στην περιφέρεια Αττικής), εμφανίζει σημάδια διαταραχής. Δεν είναι μόνο οι στατιστικές για την ανερχόμενη κατάθλιψη ή τον αριθμό των αυτοκτονιών που προκαλούν (ή θα έπρεπε να προκαλούν τουλάχιστον) ανησυχία. Ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι η πίεση από τις ανατροπές μιας διαρκώς υπό αίρεση καθημερινότητας, από την αυξανόμενη αστάθεια και αβεβαιότητα, το ανακυκλούμενο και τροφοδοτούμενο αδιέξοδο, κλονίζει τις όποιες ισορροπίες. Η πραγματικότητα που μας περιβάλλει επιδεινώνεται για μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Πώς μπορεί να διαχειριστεί κανείς την έλλειψη ή την απώλεια βασικών αγαθών, τη βίαιη αποκοπή από την ευδαιμονία ή και τη φαντασίωση ευδαιμονίας;

GAP-SPONSORΟ θυμός, η κατάπτωση, η σύγχυση, τα παραληρήματα είναι «διαφυγή» από έναν κόσμο που αλλάζει ταχύτατα και νιώθουμε να μη μας περιλαμβάνει. Να μένουμε απέξω. Να περισσεύουμε.

Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι τη δυνατότητα, την ψυχραιμία, τη γνώση ή τη σοφία να διαχειρίζονται κρίσεις όπως αυτή που ζούμε.

Θα μπορέσει η κοινωνία των πολιτών, οι ποικίλες δράσεις αλληλεγγύης και εθελοντισμού να ανακουφίσουν (και) τον ψυχικό πόνο; Αλλιώς, έως ότου διαβούμε το τούνελ και αρχίσει να διαφαίνεται η έξοδος, θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για πολλά σκοτάδια· μυαλού και ψυχής, που είναι και τα πιο απρόβλεπτα.

ANT.SAMARAS-BORIDHS-GEORGIADHSΤην περασμένη Τετάρτη ένας 50χρονος δολοφονήθηκε ύστερα από διαπληκτισμό σε λεωφορείο. Δυο νεαροί, στους οποίους το θύμα έκανε παρατήρηση γιατί ενοχλούσαν μια κοπέλα, τον ακολούθησαν όταν κατέβηκε από το λεωφορείο και τον χτύπησαν μέχρι θανάτου. Μπορεί η δολοφονία να μην αποτελεί σημάδι των καιρών, εντάσσεται όμως στην απορρυθμιστική περίοδο της κρίσης. Το τραγικό γεγονός προστίθεται σε μια αλυσίδα από συμβάντα ή σκηνές στην πόλη, που συγκλίνουν στο ίδιο συμπέρασμα. Και για να μην είμαστε απόλυτοι, ας μην πούμε συμπέρασμα, αλλά διάχυτη αίσθηση: Η πόλη σαλεύει. Οι άνθρωποι σαλεύουν.

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_16/02/2013_483382

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s